Vergrijzing en de afbouw en herori\u00ebntering van bedden in de geestelijke gezondheidszorg zorgen voor een toename van het aantal bewoners met een psychiatrische stoornis in woonzorgcentra (WZC), waardoor medewerkers in WZC geconfronteerd worden met een groeiende diversiteit en complexiteit aan bewonersprofielen. Hierbij gaat het niet alleen om bewoners met neurocognitieve stoornissen omwille van dementie, maar ook om bewoners met depressieve-stemmingsstoornissen, schizofrenie en andere psychotische stoornissen, persoonlijkheidsstoornissen, impulsbeheersings- en gedragsstoornissen, verslavingsstoornissen, enzovoort.<\/p>\n
Uit in steekproef bij meer dan 3000 bewoners in woonzorgcentra bleek dat<\/p>\n
In deze studie werd de zorgzwaarte tussen bewoners met een psychiatrische kwetsbaarheid, een neurocognitieve stoornis en een combinatie van beiden met elkaar vergeleken. Hieruit bleek dat bewoners met een psychiatrische kwetsbaarheid meer gedrags- en gemoedsveranderingen vertonen in vergelijking met bewoners met enkel een neurocognitieve stoornis. Bewoners met een neurocognitieve stoornis scoren significant hoger op lichamelijke en cognitieve beperkingen, de enige subschaal van de HoNOS65+ waarvan een correlatie met de Katz-schaal aangetoond werd.<\/p>\n
Vertaald naar de praktijk wil dit zeggen dat bewoners met een psychiatrische kwetsbaarheid meer nood hebben aan specifieke zorg met betrekking tot gedrags- en gemoedsveranderingen, maar dat hiervoor op basis van de huidige financiering onvoldoende erkenning voor is.<\/strong><\/p>\n<\/div>